|
Como antes
os de Madrid ou Baleares, os médicos de Aragón que ademais de traballar
na pública tamén traballan na privada, pasarán dentro de pouco a cobrar
a meirande parte do Complemento Específico, até agora só cobrado polos
médicos con
dedicación exclusiva, gracias a
un acordo promovido pola
CESM.
Deste
xeito, a ofensiva a prol da desaparición da
dedicación
exclusiva que
levan adiante os sectores médicos máis conservadores, dá un novo paso
adiante. E mentres esto sucede, os setores médicos partidarios da
defensa da sanidade pública e da exclusividade seguen paralizados, e
semella que non hai médicos que defendan a exclusividade.
Na
Agrupación
Médica de CIG-Saúde (AgM) defendemos que, como todas as
empresas do mundo, a sanidade pública debe procurar que os seus
profesionais traballen en exclusiva para ela, e con maior razón os de
maior cualificación. Esto é tan evidente que até
os propios seguros
médicos privados pretenden contratar aos seus médicos en réxime de
exclusividade.
Na
AgM,
estamos convencidos de que a
dedicación exclusiva dos médicos é un
elemento esencial para termos un sistema sanitario público de calidade
pois, con todas as excepcións individuais que se queira,
os
profesionais con exclusividade teñen un
maior compromiso coa empresa
pública, e traballan máis nela.
Sen embargo cómpre recoñecer que, na súa actual configuración
ligada ao Complemento Específico
(CE), a dedicación exclusiva dos médicos do sistema sanitario público
galego é dificilmente defendíbel, ademais de estar mal pagada.
Instaurado en 1989 curiosamente a iniciativa de CESM, o actual CE malia
ter teoricamente varios compoñentes internos (perigosidade, dedicación,
...), na realidade só se lle paga aos médicos que se comprometen a
renunciar ao exercicio da medicina privada. E dicir, para cobrar o
actual CE cómpre deixar de facer algo, hai que comprometerse a non
traballar na privada. Esta definición negativa da exclusividade permite
situacións anómalas desde o punto de vista da xustiza ou a equidade:
que dous médicos que realizan o mesmo traballo na sanidade pública
cobran diferente (menos o que tamén traballa na privada). Esta situación
é claramente contraditoria co principio progresista de “a igual
traballo, igual salario”, e esta realidade é o fundamental soporte
ideolóxico da actual ofensiva contra a exclusividade dos sectores
médicos máis conservadores.
Diante
da ofensiva conservadora que tenta eliminala do sistema sanitario
público, os profesionais que defendemos que a exclusividade dos médicos,
ben remunerada, é un elemento imprescindíbel dun sistema sanitario
público eficiente e de calidade, temos que reacionar. Temos que ser quen
de defender activa e publicamente, entre os nosos compañeiros e diante
da sociedade, a existencia da dedicación exclusiva dos médicos. Temos
que ser quen de articular unha estratexia coherente e viábel en defensa
dunha exclusiva que probabelmente haberá que redefinir, e que en
calquera caso, deberá ser adecuadamente retribuída.
Agupación
Médica de CIG-Saúde (AgM).
26 de marzo de 2004.
|
